اشعارونوشته های صباهرزندی

در واپسینروزهای سرد بهمنماه قصه ای کهنامش زندگیبودآغاز شد،پراز لحظات تلخ وشیرین...گاهی پر از شادی و انگیزهگاهی مملو از بی حوصلگیپراز جنگیدن و دوام آوردن و تلاش کردنمیدانی؟مهمنیست چند سال زندگی میکنیممهم کیفیت لحظات زندگیست...اینکهزندگانی کنی نه زنده مانی...غرق در افکارم ،پنجره ی نگاهمرا روبه شعله ی شمع میبندمو شمع ها را فوت میکنم وآرزویم عمر طولانی نیستآرزویم زیبا زیستن است هر چندکوتاه باشد اشعارونوشته های صباهرزندی...